Tokyo love story

Хайр дурлалын кино юу юугүй л үзчихлээ, япон драма 1991 оных, Tokyo love story гээд. 90-ээд онд манайд ТВ-р гарч байсан байх, дуу нь хөөрхөн.

Тайрмал үстэй цовоо охин: “Канжи, Канжи” гээд нүдээрээ инээхээр нь дагаад инээмээр ...

Хайртай болно гэхээр мэдрэмжээ бодоод, жишээ нь гэдэс хавиар өвддөг ч юмуу, элэг зүрх огшдог ч юмуу нэг тиймэрхүүгээр өөрийгөө л янз янз болохыг мэдрээд, би дурлачиж, хайртай болчиж гээд биеэ гайхаад суугаад байх биш юм байна л даа. Хайртай хүнээ яг өөр шигээ мэдэрч ойлгодог байхаар барахгүй тэрний төлөө өөрийгөө золиосолж чаддаг байх хэрэгтэй юм шиг байна шд. Ээ гэгээн минь, би мэт бол юун тэгж биеэ гаргуунд гаргах вэ, надад аз жаргал авчрахгүй л юм бол хайрын бурхан гуай хол очиж хэвт дээ гэнэ шд. Ямар тунгалаг сэтгэл, өгөөмөр хайр гэхээрээ ийм байна? Нөгөө Канжи нь тэр их сэтгэлийг мэдээд уярах байлгүй дээ гэхээр үгүй шүү, муу хөлдүү төмс, эрэгтэй хүн эцсийн бүлэгт дурлалаа л дагадаг байх, эмэгтэй хүн шиг дасч бариад манарцан суудаггүй байхаа.

Кинон дээр бас Миками гээд ёстой хөөрхөн залуу гарнаа, нүд, уруул, шүд, үс ер нь бүх юм нь зохицолтой гэж жигтэйхэн, нүцгэн зогсоож байгаад зурах юмсан \кк тоглосын, арай л туранхай юм билээ\. Бас нэг даяргаатай эмэгтэй байна, худлаа үнэн нь бүү мэд нэг их нигүүсэл царайлсан сонгодог япон эмэгтэйн дүр, яах гээд байгаа нь мэдэгдэхгүй тэр нэг хүүхэндээ ядаж байхад зэрэг зэрэг бундан наацгаачих юм, энэ эрчүүд их тэнэг ээ. ккк

Гол дүрийн сэргэлэн цоглог Рика хамгаас ихээр хайрласан Канжи-гаа өөрийн болгож чадаагүй ... гэхдээ \алив юманд үр дүн чухал ч гэлээ\ хайрлаж дурласан л бол цаг мөч бүрээ гамнан мэдэрч, бүх зүйлээ бүрэн зориулах учиртай, хэрэв ингэж чадсан бол ... эргээд харамсах шалтгаан үгүй.
Киногоо үзэж дуусаад сэтгэл хөдөлсөндөө гарч гүйгээд юу юугүй үсээ тайруулчихлаа. Ингээд Рика шиг урдуураа жижигхэн чёлктой тайрмал үстэй болсон. Одоо Канжитайгаа тааралдчихвал боллоо гсн. Рика шиг үстэй болсон ч Рика шиг хөөрхөн болсонгүй ээ, за яахав, Рика шиг сэтгэлтэй болж болох нь аз юм даа ... харин хөлдүү төмс шиг Канжи таарвал ч хэрэг алга аа, цагаан алчуур дээр “бай бай Канжи” гээд бичнэ, амархан шүү дээ.

Гоё

Акира Куросава

Сайхан сэтгэлт нэгэн хүмүүн хог дээрээс олсон DVD player-ээ зориуд ацарч манайд хаясны ачаар кину үзээстэй.

Куросавагийн бүтээлүүдийг үзэхэд гуманизмын тулгалтад орж, “хүн шиг байх” хүсэлд унах юм даа. Гэхдээ энэ бол мэдээж гол баатар нь муу муухайг илчлээд л, нийтийн төлөө үхээд л, эсвэл гэнэт гэмээ ухаарч “сайн хүн” болдог тухай нулимс гоожим реализм огт биш. Гэлээ гээд хүн ямар байдаг тухай дүрсэлдэг хар цагаан натюрморт хөрөг бас биш. Харин Куросавагийн кинонуудыг “хүн ямар байх ёстой вэ” гэдгийг үзүүлдэг ёс суртахууны дээд үнэлэмжийн талаарх романтизмын бүтээлүүд гэж болмоор. Гээд хэлэхээр үнэмшилгүй санагдаж магадгүй л дээ. “Долоон самурай”, “Улаан сахалт” кинонууд дээр гардаг үгээгүй ядуус хийгээд номхон даруу тариачдын тухай элэг эмтрэм үзэгдлийг романтизм гэх үү. Үнэхээр л зүдгүүрт цаг үе, нийгмийн шударга бус зовлон гачланг шүүмжлэн үзүүлсэн байдаг боловч үүнийг хүмүүст харуулах нь Куросавагийн зорилго биш, харин ингэж оруулсан нь гол дүрээ тодруулж гаргахад хүч нэмэх дэвсгэр элемент болгож шигтгэсэн төдий юм. Гол нь юу байв гэхээр ... Шударга самурай, сайн эр хүн хийгээд ерөөс хувь хүний үнэт зүйлсийн цогц биелэл болсон гол дүрээр дамжуулж “хүн ямар байх ёстой вэ” гэдгийг үзсэний дараа ч тархинд хадагдаж үлдэхээр киногоо найруулж чадсанаар тэрбээр уран бүтээлийнхээ зорилгод хүрчээ...

Төгс төгөлдөр гол баатрын тухайд бид бараг кино бүрээс харж ханаж залхаж байгаа шүү дээ гэж хэлж магадгүй. Орчин үед триллер киноны супер идеал дүрийг хараад түүн шиг азтай золбоолог байхыг хүсдэггүй юмаа гэхэд үгүй ядаж л триллерийн гол баатар түмэн янзын аюул эрсдэлийг даван туулж чадна гэх итгэлтэйгээр бид киног үзэхдээ таатай байдаг л даа, мэдээж эцсийн эцэст дайсны урхи арга заль сүйрч манай ялгуулсан баатар бүгдийг даван туулахад сэтгэл ханаж байх жишээтэй. Харрисон Форд ч юмуу, Том Крузын тоглосон адал явдалт кинонуудын гол дүр эхнээсээ дуустал үл нугарах итгэл төгс чанартай байдаг нь хүмүүсийг өөртөө татдаг биз. Гэхдээ …

Энэ бүхэн их л сайндаа бидэнд амжилт алдарын тухай хийсвэр мөрөөдлийг үлдээхээс бус гүн хэсэгт сэтгэлийн утсыг хөндөж чаддаггүй. Өөрөөр хэлбэл супер идеал дүрийн тухай триллер кинонд бодьгал хүний гадаад цог золбоог адал явдлаар гялалзуулан тодруулдаг боловч хүний дотоод мөн чанарыг хөндөж харуулдаггүй юм.

Куросавагийн Дерсу Узала, Санжуро, Улаан сахалт гээд гайхалтай дүрүүд триллерийн супер идеалаас юугаараа ялгаатайг эндээс ажиглан харж болно. Ёс суртахуун, шударга ухаан, хүн чанарын үлгэр жишээ байдгаараа Куросавагийн бүтээлийн дотоод гоо сайхан илэрдэг билээ. Нандин зан суртахуун агуулсан тэрхүү дүрийг киноны дараа ч хайрлах сэтгэл төрдөг, хүн төрөлхтөн өт хорхойноос дээрдэх юмгүй язганаж, нэгнээ хэмлэж, новширч, амьтны ферм шиг хоног зогоодог хэдий ч хүн эцсийн эцэст ухамсаргүй адгуус биш шүү дээ хэмээн шивнэсэн Куросава бээр хүмүүст эрхэм үнэт зүйлсийн тухай сануулдагаараа агаар дутагдсан тасалгаанд үе үе салхивч нээх шиг биднийг дээд үнэлэмжийн гайхамшигт романтизмаар аялуулдаг болой.

Хайрын тухай

Хайрын тухай ...

гэдэг кино байнаа... Токио, Тайбэй, Шанхайд өрнөж байгаа 3 хэсэгтэй, 3 янзын хосууд. (About love (2005.4))
-Бид чинь азиуд гэсэн шиг л нэг ч үнсэлцэхгүй (юун секс нүдний булай), холоос хараад л, авангард загварын хайраа өдөр болгон чекист стилиэр илэрхийлээд жигтэйхэн, энэ бол токиогийн урлаглаг хайр байлаа.
-Найз залуудаа хаягдсан булбарай туяхан охин бачуурсандаа алх хадаас цахилгаан хөрөө бариад юу юугүй өргөж даашгүй том номын тавиур хийгээд тавьчвал яахуу, унжийгаад уйлж суухын оронд бүтээлч, эдийн засагч, зах зээлч ... ийх зүгээр, хүмүүс дандаа ийм байвал айлуудын номын тавиур багтахгүй баларчийхгүй юу гэсн, тайбэйгийн ашигч "хайр" ийм байв.
-10 жилийн охин гэрт нь өрөө хөлсөлж суугаа ах залууд нууцаар бундан наагаад, бороонд цамцыг нь тэвэрч зогсох цэвэр тунгалаг сэтгэлийн тэсрэлт ... болбаас шанхайн хүүхэд хайр ... Te quiero ... Te quiero ...
Үхээд өвдөөд хавдаад дуусдаг со киног бодвол сэдэв нь бичкэн бичкэн өгүүлэмж илэрхийлэмжтэй, нарийн нугалаас, торгон мэдрэмж агуулсан ... савж унахыг хүсвэл савж унаж, шимширэхийг хүсвэл шимширч болох хөнгөхөн хөөрхөн л юм.
Хайр гэснээс хайр гэж юу билээ, таньдаг ч юм шиг таньдаггүй ч юм шиг ... нээх үзсэн хүн байх чинь гэсн ... (хадууркү юу)

Сүлд модны мөчир дээр тоглоом болон гялтганасан миний шилэн зүрх
Сүүтэй цайны дээжинд өрөм болж хөвсөн тослог цагаан зүрх
Дурлал гэдэг дайнд босоо үхсэн баатар зүрх
Дун цагаан инээдээр дахин амилах хүүхэд зүрх ээ мэдүү яадын (дальчиганав)

Сар нарны хооронд цам харайсан чөтгөр зүрх чинийх ...

Сэтгэгдэл (2) :: Сэтгэгдэл vлдээх! :: Холбоос

Цус ба Яс \кино\

☆ 2006-Jul-13

Хүн бол нийгмийн бүтээгдэхүүн, цаг үеийн бүтээл гэгддэг ч зарим нэг сондгой гаруудад энэ үйлчилдэггүй бололтой.
"Цус ба Яс". Blood and Bones 血与骨(2004) Өнгөрсөн зууны 20-оод онд Японы аж үйлдвэрийн сэргэлтийн үеэр японруу дүрвэж гарсан солонгосчуудын (55 оноос хойд-со) үнэн хүнд амьдралын түүхийг өгүүлсэн япон кино. Жүжигчин Такеши дүрийг амилуулна ч гэж, найруулагч 崔洋一 Yoichi Sai нь өөрөө шүтсэн байх. Такеши 北野武 Takeshi Kitano ер нь дандаа асар хүнд кинонд тоглож явах юм аа, нүүр царай нь барайчихаад тохирно ч гэж ванлий.

Мянга мянган дүрвэгсэд зовлон зүдгүүр үзээ л биз, хүнд амьдрал дунд хүмүүс эвдрээ л биз. Гэвчиг Такешигийн (жүжигчнийх нь нэрээр явчий) хувьд угийн этгээд хачин зан авир, дээрээс нь тэр зүдэргээнт нугачаа нийлээд хүн хүнээс онцгой нэгэн бие хүнийг бий болгожээ. Тэр хэнд ч хайртай байсангүй, магадгүй цорын ганц "зөөлөн" хандаж байсан хүн нь тэрний амраглагч хүүхэн (хүслээ хангагч гэвэл илүү зохилтой), гэвчиг хүүхэндээ өттэй мах хүчээр идүүлэх гэж зүтгэснээс мэдрэл нь хүчтэй цочирч саа тусан хэвтэрт ороход нь гэртээ олон жил байлгаж байгаад эцэст нь өөрийн гараар бүтээгээд алчихвал яахав (зовлонгоос нь салгаж байгаа нь тэр). Хүүхдүүдийнхээ нүдэн дээр эхнэрээ зодож хүчиндэж, ажилтнуудаа цалин нэмүүлэх гэж хүссэнийх нь төлөө халуун чулуугаар хацрыг нь хайрч, өрөө төлөхгүй зугатаасан зээлдэгч дээр давхиж очоод гарынхаа шууг огтолсоноо "миний мөнгийг авна гэдэг миний цусыг авсантай адил" гэж хэлээд гоожуулсан цусаа уулгаж орхидог, нөгөө зээлдэгч тэсэлгүй амиа хорлоход нь мөнгө өгөлгүй үхчихлээ гээд уурлаж хашгичин хараагаастай...
Дэргэдэх хүнээ хэмэлж, зовоож, амьдралыг нь хар там болгон бүрэн сүйтгэж байгаадаа санаа зовох битгий хэл хүнийг яг л өттэй мах шиг үзэж хайр найргүй идэж байх ёстой гэсэн чулуу үзэлтэй тэрээр солонгосоос анх хүсэл бадраасан идэр залуудаа ирээд хожмоо 40 сая иен хурааж цөм баяжсан боловч сүүлчийнхээ хоногуудад ч мөнгөө хав даран өөрөө таяг тулсан салга өвгөн хог түүж идэх шахам амьдарсаар эх орондоо буцаж бүх хөрөнгөө хойд солонгосын засгийн газарт хандивлаад нутагтаа ясаа тавьж байгаа нь тэр хүний хувь чанар адгуусан араншинг өмөөрөх хангалттай шалтаг мөн ч юм шиг, биш ч юм шиг, тэрнийг биширмээр ч юм шиг, өрөвдмөөр ч юм шиг. Тэр бусдад бүү хэл өөртөө ч хайртай байсангүй, ер нь хайр энэ тэр гэсэн "шалихгүй" зүйлс бөөн садаа, түүний амьдрал, ерөөс тэр хүн тэр чигээрээ ТОМ ЗОРИЛГО л байж. Хэрвээ тэр хүнд хайр гэж байдаг гэвэл тэр нь Эх орон нь л байж. Хувийн амьдрал дээр нь дөрөөлж нэгэн этгээд хачин бие хүний тухай ухаан самууртал үзүүлсэн уг кино эхнээсээ аваад дуустал цул үйл явдал...

ТV-ний өмнө догдлон байж суухдаа хүнд амьдрал харж шок болох санаатай үзээд байсан киноноос өмнө уг киног recommended-сан найз намайг хэврэг амьтан гэж бодсон уу, гэнэт үзээд ухаан алдчихвий гэж хайрласан уу, эсвэл хүнд киног гэндүүлж үзүүллээ гээд уурлана гэж айсан уу, юутай ч надаар сэтгэлзүйн бэлтгэлийг өдөр бүр хэмнэлт давталттайгаар уйгагүй хийлгэсэний ачаар санаандгүй үзвэл хэсэгтээ самуурам киног мэнд сэрүүн үзсээр баатарлагаар дуусгав, би шүү.
Сүүлийн үед хүнд хүнд кано үзэж кайфтдаг шинэ хоббитой болсон гого байна. Найздаа баярлалаа, дандаа хөөрхөнөөрөө шүү.

Сэтгэгдэл (26) :: Сэтгэгдэл vлдээх! :: Холбоос

Raise The Red Lantern

☆ 2006-Jun-9

125 минутын турш саарал хана туурга л харагдана, энэ үхмэл орчныг час улаан дэнлүү үе үе галзууруулам асаагаад бөхөх ийм ганц л зургалал дунд бүх үйл явдал өрнөөсөөр дуусах сонин кино нэгийг үзлээ. Мэдээж аймшгийн кино биш. Аль 1991 онд бүтээгдэж (үнэ цэнээ алдаагүй байгаа нь ойлгомжтой) 大红灯笼高高挂 буюу “Raise The Red Lantern” нэрээр барууны оронд нэлээд хэдэн шагналыг хамж авсан ази кино, найруулагч Жан Имоу 张艺谋-ийн том бүтээлүүдийн нэг юм байна.

Манж Чингийн төгсгөл үед л бололтой, баян хөгшин хятадын дөрөв дэхь эхнэрээр 19 настай охин Лень Сун ирж, тэрхүү бяцхан “хориотой хот”-д хөл тавьсанаар өрнөл эхэлж, эхнэрүүдийн хоорондох далдуур өрсөлдөөн, явуулга, арга заль, булхайд орооцолдож, хутгалдаж, өрсөлдөж, цөхөрч буй эмгэнэлт хувь тавилан, гашуун амьдралыг харуулах юм. Мэдээж дөрвөн эхнэр дөрвөн өөр цаг үеийн дөрвөн өөр зан төрхийг агуулсан ч хувь тавилан нэг л цэг дээр буюу шулмын тойрог мэт эцэс төгсгөлгүй харанхуйруу л хөтлөнө. Улаан дэнлүү гагцхүү улаан дэнлүү л амьдрал дахь цор ганц баярын зул ... энэ улаан дэнлүү чухам ямар ид шидтэй гэж? Асаасан дэнлүүг аль эхнэрийн өмнө авчирч тавина, тэр шөнө ноёнтон ирж таална. Эшшшшш. Өрөвдмөөр гэхэд дэндүү ....

Энэ киноны хамгийн гоё нь найруулгадаа. Ердөө 10 орчим хүн дөрвөн хананы дунд л тоглосон, гэхдээ дөрвөн эхнэр, нэг шивэгчин охиноос бусад нь кадрт бараг үзэгдэхгүй. Хамгийн сонирхолтой нь эхнэрүүдээ таалагч ноётон ч царай нь үл харагдана, зураглалыг ингэж шийдсэн нь тасархай, тэр бол хар сүүдэр мэт хүн, хаа сайгүй байдаг ч “харанхуй”-г харж болдоггүйтэй яг адил, энэ бол киноны гол зангилаа болсон өгүүлэмж нь. Улаан дэнлүүг өөрийнхөө өмнө тавиулах нь эхнэрүүдийн цор хүсэл, гэвч хүслийн цаана тэр час улаан гэрлийн ард өнөөх л хар сүүдэр ...
Хятадын уламжлалт нийгмийн дэвсгэр дээр, бүхэлдээ гутранги шинж агуулсан ... гэхдээ л лаг кино юм аа.

Киног үзээд эмэгтэй болж төрсөндөө гутрах шахав, сэхээ ороод өөрийнхөө цаг үед баярлавшд. Уг киног санал болгосон найздаа бас баярласнаа хэлэхгүй бол алуулна гэсн, хайртай шүү үнжий үнжий чихшиг.

Сэтгэгдэл (5) :: Сэтгэгдэл vлдээх! :: Холбоос